بـــــــایــــد به کــامِ مــن تلـــخ بشـــود ...(!)

حســـودم، . . .(!) بــه انگشــتهایت وقتــی موهایــت را مرتب میکنــند . . . حســـودم ، به چشــمهایت وقتــی تو را در آینــه میبینــند . . . چــهکار کنــم ؟ مــن مرد روشنـــفکری نیستــم انســانی غارنشینـــم ، که قلبــم هنوز در ســـرم میتپد ؛. . .(!) که بــادی که پنجــرههای خانــهام را به هــم میکــوبد ، روزی اگر موهــای دیگری را پریشــان کرده باشــد چه ؟ و بارانـــی که بــاریده و نـــباریده تــورا یــادم مــیآورد ، روزی اگر دیگـــری را یــادت بیــاورد چه ؟ حســـودم. . .(!) لـــج میکــنم … بــداخلاق میـــشم! فحـــش میدهــم ! سیگــار میکشــم ! نــه چیــزی میبینــم، نــه چیــزی میشنــوم، دســت خــودم که نیـــست او کــه نباشــد زندگــی بـــــــایــــد به کــامِ مــن تلـــخ بشـــود ...(!)