«ملا فتح اللَّه کاشانى» در تفسیر منهج الصادقین، و «آیت اللَّه کلباسى» در
کتاب انیس اللیل نقل کرده اند:
در زمان «مالک دینار» جوانى از زمره اهل معصیت و طغیان از دنیا رفت.
مردم به خاطر آلودگى او جنازه اش را تجهیز نکردند، بلکه در مکان پستى و
محلّی پر از زباله ا انداختند و رفتند.
شبانه در عالم رؤیا از جانب حق تعالى به مالک دینار گفتند:
بدن بنده ما را بردارو پس از غسل و کفن در گورستان صالحان و پاکان دفن کن.
عرضه داشت:
او از گروه فاسقان و بدکاران است
چگونه و با چه وسیله مقرّب درگاه احدیّت شد؟
جواب آمد:
در وقت جان دادن با چشم گریان گفت:
"یا مَنْ لَهُ الدُّنیا وَ الآخِرَهُ إرْحَمْ مَن لَیْسَ لَهُ الدُّنیا وَ الآخرَهُ"
"اى که دنیا و آخرت از اوست، رحم کن به کسى که نه دنیا دارد نه آخرت..."
مالک!
کدام دردمند به درگاه ما آمد که دردش را درمان نکردیم؟
و
کدام حاجتمند به پیشگاه ما نالید که حاجتش را برنیاوردیم؟
برچسب:
نویسنده: چوک
تاريخ: جمعه
18 دی
1394 ساعت: 6:34