دو ماه ﺩﯾﮕﺮ، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭘﺎﺭﺳﺎﻝ ﻣﯽﺷﻮﺩ.
ﮐﻤﯽ ﺳﺎﺩﻩ، ﺍﻧﺪﮐﯽ ﺧﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﻭ ﻗﺪﺭﯼ ﻋﺎﺩﯼ!
"ﺍﻣﺮﻭﺯ" ﺳﺎﻟﻬﺎﺳﺖ که ﻣﯽﺭﻭﺩ ﻭ تمام میشود...
اما این بار افسار زمان را با تدبیر بدست بگیریم. نه اینکه زمان بایستد بلکه ما اندیشه ای کنیم.
تدبیر، نگاه، تعمق، باور.... و از همه مهمتر "خدایی" که لازم است حرمتش را در لحظه لحظه های زمان حفظ کنیم.
لحظه هایمان را به "حرمت خدا" گره بزنیم و امروز را متفاوت باشیم...
پای "حرمت خدا" که به میان آمد دیگر زمان به این راحتیها نمیگذرد و به جای خود، افسوس باقی نمیگذارد...
حالا زمان تنها نیست...
برکت هم با اوست...
حالا دعا هم بالا میرود...
میرود تا نقطه استجابت...
امروزتان بارانی و تدبیرتان محکم و دعایتان مستجاب

روزهـــا فـکـــر مـــنـــ ایــنـــ اســتـــ و هـــمـهـ شـبــ سـخــنـــمــ
کـهـ چــرا غـافـــلــ از احـوالــ دلــ خـــویــشـــتـــنـمـ
از کــجـــا آمـــدهـ امـــ آمـدنــمـــ بــهــر چـــهـ بـود
بـــهـ کــجـا مـیــرومــ آخــر نـــنـــمـایـیـ وطـنـمــ
- - , .
برچسب:
نویسنده: چوک
تاريخ: چهارشنبه
7 بهمن
1394 ساعت: 19:13