اگر می خواهی حالت همیشه خوب باشد......

حالت را به حال دیگران گره نزن

خیالت راحت ...

تو که خوب باشی دیگران هم حالشان خوب است ...

دوست داری که بدانی چقدر برای دیگران مهم و عزیز هستی؟؟؟

کافیست چند روزی سراغشان را نگیری!!!!!

نه اینکه خودت را لوس کنی ، نه هرگز....

فقط چند روزی وظیفه ی سراغ گرفتن از حال دیگران را فراموش کن .

در این صورت یا دلتنگت می شوند و یا فراموش می کنند !!!

اگر دلتنگ و نگرانت شدند قدرشان را بدان

و به هر قیمتی که شده آنان را در کنار خود داشته باش

و اگر فراموشت کردند ، به راحتی فراموششان کن ...

اینان همان هایی بودند که ترس را به تو آموختند!!!

ترس از تنهایی و عدم توجه و تائید ...

آن ها بابت نوازش های روحی که تو را می کنند بهایش را نقد از تو طلب می کنند ...

گویا همیشه به آن ها بدهکاری ...

و این ترس در ناخودآگاهت تو را مجبور می کند تا همیشه راضیشان نگه داری ...

همیشه پروانه بودن برای دیگران ، نشانه عقل و انسانیت نیست ..

- - , .