حرف زدن با دخترا; یاد بگیریم یا فقط خودمون باشیم؟

همه ما پسرا در اولین رویارویی مون با یه دختر بعد از یک سن خاصی زبونمون بند میومد و دست و پامون رو گم میکردیم. حرف زدن با دخترا هم مثل خیلی از چیزهای دیگه یک مهارت هست و نیاز با یادگیری داره. و باز هم یادگرفتن این مهارت مثل مهارت های دیگه دو راه داره، استفاده از اشتباهات خودمون یا استفاده از اشتباهات دیگران.

برای مثال برای اینکه چیزهای ابتدایی مثل مراقبت از خودمون موقع رد شدن از خیابون رو میخواستیم یاد بگیریم، یا میتونستیم یه چند بار از خیابون رد شیم و تصادف کنیم تا بچه خوبی بشیم، یا این که از مادرمون بخوایم دستمون رو بگیره و کمکمون کنه.
یادتون میاد موقعی بود که چیزهای خیلی ساده مثل جمع و ضرب رو بلد نبودید؟ خودتون یاد گرفتید یا از کسی کمک گرفتید؟ در حرف زدن با دخترا چیزی که باید بهش توجه کنید این هست این کار هم مثل بقیه کارها یک مهارت هست که نیاز به یادگیری و کسب تجربه داره.

اکثره ما تنها منبعمون در یادگیری این مهارت پدر و مادرامون بودند. اونها باید به ما یاد میدادند، ولی مشکل اینه که پدر و مادرای ماهم از پدر و مادراشون یاد نگرفتن. و مورد دیگه هم فیلم های ترکیه ای و انیمیشن ها هستن که...

از پدر و مادراتون اگه بپرسید بهتون میگن وقتی به سن شما بودن همه جا پر بود از ترس و وحشت در دوره انقلاب و یا هشت سال دفاع مقدس. کسی دنبال عشق نبود و دلایل ازدواج هم فقط حفظ بقای نسل بود و بس.

ولی امروزه نسل جدید ما بسیار ایده آل گرا شده و دنبال یه رابطه بلندمدت و سرشار از عشق است و چون این یک نیازه جدید در زندگی ما هست مارو دچاره مشکلات زیادی کرده. نظرتون چی هست؟ آیا ترجیح میدید نحوه حرف زدن با دخترا رو یاد بگیرید یا فکر میکنید بلد هستید؟یادتون باشه همه اولش فکر میکنن بلد هستن تا اینکه مشت روزگار بخوره توی سرشون. یه نگاه به آماره طلاق بندازید تا متوجه حرف هام بشید.اگه دنبال یه رابطه بلند مدت و ایده آل هستید چرا سعی نمیکنید یک فرد ایده آل برای رابطه باشید؟

دوستان عزیز اهل کپی پیست قبل یست کردن یه کم ویرایش نگارشی کنید

- - , .